Steeds ben ik gefascineerd van oude en spontaan ontstane vormen en objecten door de tijd aangetast of door mensenhanden ontstaan. Materiaal wat  hergebruikt word en een nieuwe functie krijgt. Een plaat van koper die gaat oxideren en de prachtige kleur turquoise die ontstaat. Een verweerde deur waar de oude verflagen zichtbaar worden. De oude verroeste hamer die al generaties meegaat. Mos wat groeit op een stuk boomschors. Het verteld een verhaal en heeft een geschiedenis.

Wabi Sabi is een Japanse filosofie die teruggaat tot de 15e eeuw. Het staat voor leven in het nu met de schoonheid en kracht van imperfectie, vergankelijkheid en onvolmaaktheid. Schoonheid van de kleine dingen, aanvaarden dat alles tijdelijk is en perfectie niet bestaat. Wabi Sabi kent een grote voorliefde voor de natuur en het verouderingsproces wat hier aan verbonden is. Niets is eeuwig, niets is af en niets is perfect. 

Mijn werk mag spontaan ontstaan, hoeft niet perfect te zijn en bezit de mooiste vorm van schoonheid: het is uit mijn handen en hart ontstaan.